Kiedy próbuje my sięgnąć w głąb naszej pamię

ci, to okazuje się, że przy po mi na my sobie te sytuacje, które były ściśle związane z naszymi emocja mi. Najczęściej są to chwile radości, wydarzenia smutne, wzbudzające strach, momenty, gdy by liśmy z siebie dumni lub przeżywaliśmy porażkę.

Dzieje się tak dla te go, że emocje są centrum ludzkie go życia, towarzyszą nam od momentu urodzenia i są pierwszym językiem wszystkich ludzi.

Rodzaje emocji:

strach: nie po kój, obawa, nerwowość, za tro -

ska nie, konsternacja, za nie pokoje nie, onieśmiele nie, strachliwość, bo jaźń, trwożliwość,po płoch, przerażenie,

złość: wściekłość, uraza, gniew, irytacja, oburze nie, animozja, nie chęć, obraża nie się, wrogość, nienawiść,

smutek: żal, przykrość, boleść, melancholia,

użala nie się nad sobą, zniechęcenie, przygnębienie,

zadowolenie: szczęście, przyjemność, ulga,

błogość, rozkosz, radość, uciecha, rozrywka,

miłość: akceptacja, życzliwość, ufność,

uprzejmość, poczucie bliskości, oddanie,

uwielbienie, zaślepienie,

wstyd: poczucie winy, zażenowanie, zakłopo -

tanie, wyrzuty sumienia, upokorzenie, żal z powodu te go, co się zrobiło, hańba i skrucha.

Chwilę po urodzeniu noworodek nadaje swój

pierwszy komunikat emocjonalny – krzyk.

Uśmiech pojawia się od dwóch do dwunastu godzin po urodzeniu, choć zachowania wokalne przypominające śmiech można zaobserwować od piątego tygodnia życia. Reakcje frustracji i gniewu występują po raz pierwszy w wieku dwóch miesięcy, pod czas gdy charakterystyczne dla strachu za hamowanie na skutek nowych bodźców – z reguły nie wcześniej niż w ósmym,

dziewiątym miesiącu życia.